Bir Yol Hikayesi

   Yolun en başında biraz korkar biraz da endişeli bir şeklide etrafa bakarken bir eldi o yolda ilk adımı attıran..yani birlikte çıktık yola belki o da bilmiyordu yolun sonunu ama cesurdu ya her şeyi bilirdi ya sen korkma ben yanındayım yolun sonu ölümde olsa bırakmam elini diyordu  evet  o sözlerdi bana o yolu yarılatan sonra ne oldu bir de baktım ki kimsecikler yok elim bomboş..yolun sonunu göremiyordum korkuyordum bundan sonra elimi tutmak isteceklere de güvenemezdim...evet tam yarı yolda bir karar vermeliydim ya her şeyi göze alıp yolun sonuna kadar gidecek ya da geri adım atıp başladığım yere dönecektim. hangisini mi seçtim? ikincisi! şimdi başladığım yerdeyim ama artık o yola çıkan korkak, endişeli kız değilim şimdi hayatıma girecek kişi o yolda bana yol gösterecek ya da yoldaş olacak değil o yolun sonunda beni bekleyecek biri olmalı!