"Karda donmak üzeresin, uyumak tatlı geliyor, ama ölüyorsun farkında değilsin."

Şimdi sen kaçıyorsun sanıyorsun ki onunla konuşmayınca, görmeyince, düşünmeyince unutacaksın..Keşke unutmak böyle bir kaç eyleme sığabilseydi..Eminim ki gün içinde kaçtığın kadar gece başını yastığa koyduğunda yakalanıyorsun ona, ve biliyor musun bu yakalanışların gün geçtikçe azalmayacak hatta öyle bir gün gelecek tüm o bastırılmış duyguların bilinçaltına saklamaya çalıştıkların seni içinden çıkamayacağın bir girdaba iticek. Ne unutabilecek ne de istediğin gibi sevebileceksin. Unutamayacaksın çünkü: seni aldatmadı unutamayacaksın çünkü seni derinden yaralacak sözlerde söylemedi unutamayacaksın çünkü onunla yaşadıklarından fazla yaşayamadıkların var! kimi zaman gelecek, ilkleriniz gelecek aklına ilk konseriniz, ilk kahvaltınız, ilk yemeğiniz, ilk sarılışınız, ilk dokunuşunuz…İlkleri unutmak zor ki hele bu ilkler onunla ilk olmaktan öte senin hayatında ilk defa yaşadıklarınsa sen boşuna çabalıyorsun sadece o sıkıntılı durumdan anlık kaçışlar yaşıyorsun
kaç bakalım saklan bulduğun en kuytu köşelere ama dilerim o sakladığın yerden çıkmak istediğin o gün uzanmasını istediğin o el yanında olur!
Filmde de dediği gibi;  "Karda donmak üzeresin, uyumak tatlı geliyor, ama ölüyorsun farkında değilsin." (Issız Adam)
Herkes yaşadığı kadarını bilir ve yazar benim kalemimden dökülenlerden senin payına düşecek olan ise;'Senin bu kaçışların 'biz' diye bir şey bırakmadı.Söylesene şimdi biz senle neyiz arkadaş desen değil, sevgili desen hiç değil..birbirinin hayatlarına misafir olmuş iki yabancıyız en fazla!'