Sevebildiğin kadar insansın dedi, sevmiştim evet hemde ziyadesiyleama karşımdaki insanlıktan nasibini almadığından sevgimde basitleşmişti...
en derin, en samimi, en saf... en'lerin hüküm sürdüğü bu yürek 'O' na ağır gelmişti,
çünkü onun bu güne kadar yaşadığı hatta yaşadığını zannetiği tek yer uygarlığım diye tabir ettiği simsiyah, soğuk, yalnızlığın hüküm sürdüğü meskeniydi...
şimdi 'O' nu kendi uygarlığının ıssız topraklarında, dilinde keşkelerle sonsuzluğa uğurluyor ve en sade halimle gülümsüyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder